4.11.09


E desespérome...

...porque me miras sin verme...

...porque me escoitas sin oirme...

...porque seguramente me queiras sin amarme

...e desespérome....

...sobre todo cando me tocas sin sentirme...



e desespérome

Tal vez o tempo levou o que busco.



Gracias T. pola imaxe, e por todo.

3 puntadas:

Chousa da Alcandra dijo...

Non te desesperes, Carapuchiña. Os reloxos dan voltas e, case sempre, volven pasar coas suas agullas pola mesma estación horaria...

Bicos esperanzadores

Aldabra dijo...

pois que queres que che diga... quixera ser tan optimista como Chousa pero vai ser que non... creo que o que ti buscas nesa persoa xa non vai voltar, tes que buscar outra persoa que che ofreza o que buscas, así de sinxelo.

as veces as persoas mutan, fuxen, transfórmanse e deixan de ser as de sempre, as de antes, as que nos quixemos.

biquiños.

fonsilleda dijo...

Ese tempo marcando desesperanza, presente ou soñado.
Quizá aprenda a amar.
Bicos.