Ira cando lle dedica aínda que só sexa un segundo á rubia de bote. Porque a vanidade péchalle ós ollos.
Gula porque bebería ata anegarme só por compartir con él ese tinto que tanto lle gusta.
Envexa do seu pasado sen min. Porque non fun eu quen lle mercou a camisa de cuadros azuis. Pero foi alguén.
Preguiza de que saia de min porque quero vivir na éxtase permanente.
Soberbia porque ninguén mellor ca min. Para amalo e tamén para odialo.
Luxuria porque unha e outra vez arrinco cos dentes os botóns da camisa de cuadros azuis.
Avaricia porque merquei todos os pintalabios do mercado porque só eu me pinto para él.
Pecados ou loucura?
